Ayhan Nuri Yılmaz , Vahide Alagöz
Öz
1800’lü yılların başlarında ortaya çıkan Siyonizm hareketi, Filistin bölgesinde bağımsız bir Yahudi devleti kurma düşüncesi temelinde oluşmuştur. Theodor Herzl’ın öncülüğünde kurumsallaşan hareket, Basel’de gerçekleştirdiği ilk kongresinin ardından hızla geniş kitlelere ulaşmaya başlamıştır. İkinci Dünya Savaşı’nın ardından somut eylemlere dönüşen bu hareket, 1948’de Filistin’de İsrail Devleti’nin kurulması ile sonuçlanmıştır. Filistin’de Arap-Yahudi çatışması ile karşılaşan İngiltere, sorunu Birleşmiş Milletler’e taşımıştır. 1947’de Birleşmiş Milletler (BM) tarafından sunulan Paylaşım Planı ile Filistin’de gerçekleşen Arap-Yahudi çatışmasına çözüm bulunmaya çalışılmış ancak bu girişim 1948 Arap-İsrail Savaşı ile son bulmuştur. 1967 yılında meydana gelen Arap-İsrail Savaşları’nda İsrail büyük bir ilerleme kaydetmiştir. Bu ilerleyişin sonucunda, bugün dahi tartışmalara sebep olan 242 ve 338 sayılı BM Güvenlik Konseyi kararları gündeme gelmiştir. İsrail’in Güvenlik Konseyi kararlarına uymayışının yanı sıra ABD’nin Filistin’in BM’ye üyelik başvurusunu veto kararı, meselenin çözümünü zorlaştıran unsurlardan biri olmuştur. Amerika Birleşik Devletleri’nin (ABD) veto kararlarına rağmen 2012 yılında BM’nin Filistin’e, tam üye olmayan gözlemci devlet statüsünü vermesiyle Filistin, uluslararası görünürlük kazanmış, Uluslararası Ceza Mahkemesi (UCM) ve BM’nin alt kuruluşlarına katılma hakkına sahip olmuştur. Çalışmada, İsrail’in kuruluşuna giden süreç ve BM’nin Filistin sorununa ilişkin gerçekleştirdiği politikalar konu edilmiştir.